Oto Gonzo... niemniej... skojarzenie z postacią z Muppet Show zakrawałoby na więcej niż pomyłkę. To góra 3 - 4 letnie cudeńko jest narączkowo - nakolankową delikatną, nieśmiałą i nieco bojaźliwą (w tym i wobec innych psiaków) istotą, która nie wiedzieć czemu otarła się o schroniskową niedolę. Aż korci by rzec: porzucili ją ślepcy, a i ślepcy do schroniska przywiedli. Jak można było oprzeć się urokowi umaszczenia w kolorze wszelkich odmian pszenicznego złota? Jakim sposobem ktoś znalazł w sobie siłę, by nie utonąć w miękkim a i zawadiackim spojrzeniu brązu migdałowych oczek, filuternie łypiących spod nastroszonej grzywki? A jednak... A jednak stało się i Gonzo, prześliczna, bezdomna psia bieda szuka swego miejsca na Ziemi, u boku człowieka, który pokocha ją bezwarunkową, odpowiedzialną miłością. O to uczucie w jego przypadku chyba nie trudno, jest bowiem spokojny, nienachalny, a mimo to nie odstępujący na krok upatrzonego sobie człowieka. Nie hałasuje bez potrzeby, można go pozostawiać samego w domu, gdzie zachowuje czystość. Nauczył się chodzić na smyczy, bezproblemowo znosi wszelkie zabiegi pielęgnacyjne i sprawdza się w roli pasażera. To pies z typu: Będę szczęśliwy jeśli będziesz obok mnie! Widzieć Cię, oddychać Tobą w zupełności mi wystarcza! Czy można wymarzyć sobie lepszy materiał na prawdziwego przyjaciela? Wątpliwe! Jeśli kogoś z Państwa urzekło to piękne, złaknione stabilizacji, równowagi i własnego człowieka stworzenie prosimy o szansę dla niego. Nie wahajcie się... Być może to kogoś z Was właśnie wypatruje Gonzo!